środa, 14 marca 2012 10:11
BAROKOWY KOŚCIÓŁ, taki jak kochasz Saro-Mario ...
Pomieszane wczoraj ... dzisiaj ... i jutro ...
Jest cicho ... słońce zachodzi nad zachwytem człowieka, Bóg uśmiecha się do światła, do cieni i do półcieni , święci przechadzają się po barokowych ołtarzach, liczą dni, miesiące, lata, wieki ...
O czym myślą anioły ?
o tym, co minęło, czy o tym co będzie ... co odbija się w błękitnych oczach barokowych aniołów ?
te zafrasowane pewnie wykłócają się z diabełkami o dusze nieszczęśników ...
wesołe aniołki wygrywają na słonecznych strunach radosne arie ... smutne aniołki strasznie fałszują, bo flet nadgryziony zębem czasu a cytra połamana ...
ciche modlitwy unoszą się do sklepienia i wracają jak ptaki... siadają na wiekowych ławkach i klękają u stóp ołtarzy ...
anioły od smutku ... anioły od radości ... anioły od spraw beznadziejnych ...
niektóre aniołki są bardzo seksowne , jak to bywa w baroku, pogubiły sukienki i z dumą prezentują cellulitis
kocham "swoje" aniołki
taka jestem anioł-mama i nie mylić proszę z mamą od czego innego
zawsze cieszę się jak wracają do życia
a one, jak dzieci, z nawiązką uczucia oddają
i fruwają ... fruwają ... fruwają radośnie
Specjalnie dla Ciebie Saro-Mario przyfrunęły moje anioły.
Teraz sa piękne ale jeszcze nie tak dawno sukienki miały pobrudzone a złoty pyłek opadł z barokowych skrzydełek, miny miały nietęgie, skóry pomarszczone a paluszki nadgryzione były zębem czasu
a teraz uśmiechają się ... moje anioły ...
. .z przyjemnością polecam - Malina M*.
jeśli podobał Ci się ten wpis
to wejdź
i zagłosuj
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz